رادیم
رادیم
فلزی رادیو اکتیو به رنگ سفید درخشان است . از مهمترین خواص رادیم و
ترکیبات آن خا صیت رادیو اکتیویته آنهاست. رادیم یک فلز کمیاب است که
ترکیبات آن در سنگهای اورانیم یافت میشود. مقداری رادیم نیز از کارنوتیت و
پیچبلندر بدست می آید. استخراج این عنصرمستلزم هزینه بالاست. رادیم در سال
1898 توسط Piere Courie وMarie Couri کشف شد. رادیم فلزی در سال 1910 توسط
Marie CouriوAndre Debierne به شیوه الکترولیز جدا شد.
کوری و
Debierne این عنصر را از الکترولیز محلول خالص کلرید رادیم با جیوه کاتدی
به دست آوردند. با استفاده از از روش تقطیر اتمسفر از هیدروژن از این ترکیب
فلز خالص رادیم به دست آمد.
رادیم طبیعی در نوعی سنگ معدن اورانیم به
نام pitchblende در منطقه Bohemia یافت می شود. ماسه های کارنوتیتی کلرادو
دارای مقداری رادیم نیز هستند اما منابع غنی تر این عنصر در زئیر و کانادا
یافت می شود. رادیم در همه کانیهای اورانیم وجود دارد و استخراج آن از
فرایند اورانیم باطله تولید می شود. بزرگترین نهشته های اورانیم در
ایالتهای اونتاریو، نیومکزیک، یوتا، استرالیا و در نقاط دیگر یافت می شود.
رادیم
برای مصارف تجاری به صورت ترکیب با برومید و کلرید رادیم یافت می شود. این
عنصر در صورت تازگی به رنگ سفید براق است ولی در صورت قرار گرفتن در معرض
هوا به علت آرایش نیتریدی آن تیره می شود. این عنصر در آب و مقداری از
باریم بنفش رنگ تجزیه می شود . باریم جز عناصر گروه قلیایی خاکی است. دارای
رنگدانه قرمز است. رادیم عنصری رادیواکتیواست و از خود اشعه های آلفا، بتا
و گاما را ساتع می کند. یک گرم از رادیوم 226 توانایی میزان تجزیه3.7 x
1010 را در هر ثانیه دارد. بیست و پنج ایزوتوپ از این عنصر شناخته شده است.
یک گرم رادیم حدود 0.0001 ml گاز رادون را در هر روز از خود ساتع
میکند. رادیم برای تولید شبرنگها، منابع نوترونی و در پزشکی برای درمان
بیماران کاربرد دارد. سرب آخرین محصول تجزیه رادیم است .
استنشاق رادیم و
یا پاشیدن این عنصر به روی بدن می تواند باعث سرطان و یا اختلال در
اندامهای بدن شود. ماکزیمم پرتودهی این عنصر در بدن برای رادیم 226 نباید
از 7400 Becquerel تجاوز کند.